بخش‌های Hero که واقعاً تبدیل (Convert) ایجاد می‌کنند

بعد از این، هیچ‌وقت به وب‌سایت‌ها مثل قبل نگاه نخواهی کرد

این مقاله ترجمه شده می باشد و نگارش اصلی آن توسط Michal Malewicz انجام و در انتهای متن منبع اصلی آن ذکر شده است.

طراحی و توسعه وب
هدف اصلی یک صفحه فرود (Landing Page)، تبدیل کاربر به مشتری است. به زبان ساده: همه چیز درباره‌ی فروش است!

امروز می‌خوام برخی باورهای رایج درباره‌ی اینکه «چه چیزی در وب‌سایت‌ها جواب می‌ده و چه چیزی نه» رو به چالش بکشم — حتی چیزهایی که خیلی‌ها فکر می‌کنن خوب عمل می‌کنن.

این مطالب بر پایه‌ی بیش از ۵۰۰ ساعت مشاهده‌ی ضبط‌های HotJar و صدها وب‌سایتی که در شرکت Squareblack طراحی کردیم (تقریباً برای هر نوع محصولی) تهیه شده.

علاوه بر این، بیش از ۴۰۰ وب‌سایت را که توسط X نفر از خالقان محتوا — برخی بسیار معروف — ساخته شده‌اند، بررسی کردم.

بعضی‌شون هم انصافاً خیلی خوب بودن.

بخش‌های Hero که واقعاً تبدیل (Convert) ایجاد می‌کنند
بیش از ۱۰۰۰ طراحی از این نوع را جمع‌آوری کردم، آن‌ها را دسته‌بندی کردم و بیش از ۴۰۰ مورد را تاکنون تحلیل کرده‌ام.

اما قراره بیش از حد علمی حرف نزنم. هدفم اینه که کمکت کنم دیدگاهت رو نسبت به طراحی سایت تغییر بدی، و مسیر خودت رو برای بهتر کردن وب‌سایت‌ها پیدا کنی.

اما در این مسیر، یک پایه‌ی محکم وجود داره:

همه چیز از Hero Section شروع میشه

Hero Section اولین چیزی هست که کاربر در سایت شما می‌بینه.
اولین برداشت.
و همون بخشی که باید ۹۰٪ از دلایل خرید رو برای کاربر روشن کنه.

بخش‌های بعدی صفحه فقط باید تردیدها رو برطرف کنن — نه اینکه تازه شروع کنن به قانع کردن کاربر!

این طرح کلی یک لندینگ پیج با نرخ تبدیل بالا است، آن را ذخیره کن.

هدف Hero Section

بر خلاف تصور بعضی‌ها، Hero Section قرار نیست فقط حس کنجکاوی ایجاد کنه یا مبهم و هنری باشه. نباید خیلی انتزاعی و مرموز باشی و انتظار داشته باشی کاربر اسکرول کنه تا بقیه‌ی ماجرا رو بفهمه.

ما همه سرمون شلوغه — مشتری‌های احتمالی تو هم همین‌طور.
اگه در همون Hero Section نشون ندی که محصولت دقیقاً همون چیزیه که کاربر نیاز داره،
کلیک خارج = فروش از دست رفته.

اگر در ۸ ثانیه‌ی اول بازدیدکننده مطمئن نشود که این برای او مناسب است، سایت را ترک خواهد کرد.

طراحی مدرن چطوری انجام میشه؟

در ماه گذشته، بیش از ۵۰۰ طراحی وب مدرن رو تحلیل کردم — بیشترشون توسط جامعه‌ی X از طراحان انجام شده. خیلی‌هاشون واقعاً خوب بودن، ولی تعداد نگران‌کننده‌ای از طراحی‌های ضدبهره‌وری هم دیدم که خودشون رو به عنوان طراحی‌های خوب جا زده بودن.

این‌ها نشونه‌های خطر هستن که باید حواست بهشون باشه:

۱. شروع با تصویر تولید شده توسط هوش مصنوعی
معمولاً یا یک منظره‌ی هنریه یا یک شکل انتزاعی. اغلب یه منوی شیشه‌ای (glassmorphic) هم بالا می‌ذارن، ولی فعلاً اون بخش رو بی‌خیال می‌شیم برای وضوح بیشتر.

شروع با تصویر تولید شده توسط هوش مصنوعی

۲. تیتر، توضیح و دکمه CTA اضافه میشه
حالا بریم سراغ سبکش.

اگه این کلمات رو روی یه وب‌سایت دیدی — فرار کن!

۳. مهم‌ترین چیز: پیدا کردن «کلمات هوشمندانه» برای تیتر
کلماتی که کاربر رو بلافاصله تحت تأثیر قرار بده. تصویر پس‌زمینه که زیباست، ولی ببین چه جمله‌های شیک و پر زرق‌و‌برقی دارن که هیچ‌چیز خاصی نمی‌گن!

اگر توی یک تیتر، دو تا از این کلمات خاص رو دیدی، بدون احتمال اینکه توسط یک انسان نوشته شده باشه تقریباً صفره.

یه «word salad» هست که فقط ادای چیزهای هوشمندانه رو درمیاره.
ولی در عمل چی میشه؟ فقط کاربر رو گیج می‌کنه.


کلمات، خودشون رو با تصویر تطبیق می‌دن

توی این نوع طراحی‌ها، متن معمولاً بعد از تصویر نوشته می‌شه، نه برعکس.
جایگاه، اندازه، و نحوه‌ی شکستن خطوط متن (word-wrap) کاملاً تابع تصویره.

نتیجه؟
پیامی بی‌معنی که فقط قراره «خوب به نظر برسه».

یه طراحی شوخی‌آمیز توی X منتشر کردم برای اینکه منظورمو برسونم — با این حال بعضیا هنوز از “ظاهرش” تعریف کردن!

فرار کن!

اگه قصد داری طراح وبی رو استخدام کنی که پرتفولیوش فقط از همین مدل طراحی‌هاست، بدون که احتمالاً فروش سایتت نسبت به طراحی ساده‌تر قبلی هم کمتر میشه.

حالا که فهمیدیم چی بده، بریم سراغ اینکه چطور خوبش کنیم؟

شروع با Typeframe نه تصویر

وقتی با شرکت‌های بزرگ و تیم‌های مارکتینگ عظیمشون کار می‌کردیم، متوجه شدیم که روش‌های سنتی طراحی صفحه فرود جواب نمی‌دن.

دو ریسک اصلی وجود داشت:

  1. طراحی دقیق (High fidelity) از اول: اگر لازم بشه همه‌چیز رو از اول طراحی کنی، زمان زیادی از دست می‌ره.
  2. طراحی ساده (Low fidelity wireframe): خیلی از افراد مارکتینگ درک نمی‌کنن چرا اینقدر زشته! و باعث تضعیف اعتبار بقیه‌ی طراحی‌ها می‌شن.

مسیر سوم: Typeframe

در سال ۲۰۱۶، من اصطلاح Typeframe رو معرفی کردم.
این یعنی طراحی ساده اما با متن دقیق و نهایی‌شده.

متن‌ها از قبل آماده‌ان، با ساختار و سلسله‌مراتب (Hierarchy) مشخص.
اندازه‌ها و فاصله‌ها هم بر اساس همین سلسله‌مراتب تنظیم می‌شن.

Typeframe

شروع با پیام اصلی

اولین قدم، مشخص‌کردن دلیل اصلی علاقه‌مندی کاربره.
۳ تا ۵ نسخه از متن بنویس، و در محیط کوچک (نه آنلاین) تستشون کن.

هیچ ترکیب جادویی‌ای از کلمات وجود نداره.
همه‌چیز باید با توجه به صنعت و مخاطب هدف تنظیم بشه.

اصل ماجرا: وضوح و درک سریع منفعت.
اگه کاربر در Hero Section نفهمه این محصول براشه،
کلیک می‌کنه و می‌ره — فروش: از دست رفته.


حالا نوبت به طراحی بصری می‌رسه

فقط بعد از اینکه متن نهایی شد،
می‌رسیم به این سوال: «چطور این پیام رو تصویری کنیم؟»

نکته مهم: هدف تصویر زیبایی نیست.

بلکه: تأیید و تقویت پیام متنی.


انسان‌ها در برابر تصاویر انتزاعی

۹۹٪ کسب‌و‌کارها با استفاده از تصویر انسان در Hero Section سود می‌برن.

چرا؟ چون ما ذاتاً با انسان‌ها همذات‌پنداری می‌کنیم.
می‌خوایم خودمون رو جای اون‌ها بذاریم.
درک موقعیت انسانی خیلی آسون‌تره تا یک گراف انتزاعی.

اما باید درست و مرتبط با پیام باشه.

  • آدم‌های تصادفی = حواس‌پرتی
  • عکس استوکِ تکراری = کاهش اعتماد

بهترین روش؟ عکس‌های اختصاصی برند خودت. یا تصویر تولیدی که به‌شدت با برندت هماهنگ شده.

مثال:

می‌خوای نشون بدی که تماس‌های بی‌پاسخ رو کم می‌کنی؟
نشون بده یه نفر پشت تلفن با یک برچسب “تماس برقرار شد”.

خلاق باش، ولی مبهم نباش.
همیشه: کمتر، بهتر.

هماهنگی رنگ

اگه پالت رنگی داری، بعضی قسمت‌های تصویر (مثلاً لباس فرد) رو با رنگ اصلی CTA هماهنگ کن.

ما در Squareblack گاهی حتی رنگ چشم طرف رو هم تغییر می‌دیم (بله، ما خیلی وسواس داریم 😄).

ولی حواست باشه:

  • فقط یک تکه از لباس رو رنگی کن، نه اینکه کل لباس یکدست و یکنواخت بشه.
  • توی مثال، فقط بلوز کمی رنگ گرفته.

اصل نگاه (Gaze Principle)

یک اصل غریزی: ما دنبال چیزی نگاه می‌کنیم که بقیه دارن بهش نگاه می‌کنن.

اگه فرد توی تصویر مستقیماً به دوربین نگاه کنه، توجه می‌ره سمت چشم‌ها.
ولی اگه نگاهش به سمت دکمه CTA باشه؟ توجه دقیقاً همونجاست که ما می‌خوایم.


خطوط راهنما (Guiding Lines)

اصل نگاه، یک خط راهنما درست می‌کنه از چشم‌های فرد به سمت تیتر.

ولی ببین که چطور شکست خطوط متن، یه خط مورب طبیعی ایجاد می‌کنه
که از بالا به پایین و به سمت دکمه‌ها می‌ره. یه جریان روان.

اگه درست تنظیم نشه، کل تجربه‌ی کاربر کند میشه.


بخش‌های محتوایی

حالا سریع یه مرور بکنیم روی ساختار محتوای Hero Section، با روشی به اسم Hierarchy Strips.

پنج عنصر اصلی:

  1. Kicker: مثلاً یه آمار اجتماعی — مثل تعداد مشتری‌ها (خیلی قانع‌کننده‌ست).
  2. تیتر اصلی: کوتاه و خیلی راحت‌فهم. نشون بده چطور مشکلشون رو حل می‌کنی.
  3. توضیح: یه نگاه سریع به چگونگی حل مسئله. شاید یکی دو تا نگرانی رایج رو هم رفع کن.
  4. دکمه CTA: فقط یکی، و مستقیم به مسیر خرید بره. برای خدمات پیچیده‌تر، می‌تونی دکمه دوم برای نمایش نمونه‌کارها بذاری.
  5. ارتباط احساسی: حتی می‌تونه با یه تصویر کوچک از مشکل حل‌شده باشه — مثل «وقت ملاقات تنظیم شد وقتی خط اشغال بود.»

نقشه‌ی آماده؟ نه دقیقاً

هیچ نقشه‌ی جهانی و تضمینی برای طراحی صفحه‌ی فرود نداریم.
فقط یه سری اصول هست و ذهنی باز برای تحقیق و تست.

مهم‌ترین چیز: وضوح و ساختار منطقی.

از typeframe شروع کن، تا مطمئن شی طراحی بصری با پیام متنی هماهنگه.

منبع: Hero Sections That Really Convert

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *